Do dzisiaj niewyjaśniona jest sprawa śmierci ppłk. dypl. J. W. Kiwerskiego. Postać lubianego i cenionego żołnierza i oficera, twórcy i pierwszego dowódcy 27 WDP AK obrosła już legendą, tak jak do niedawna legendą były działania tej dywizji . Niewyjaśnione okoliczności śmierci tego oficera AK co to - w potocznym rozumieniu - z sowietami trzymał front wywołuje jeszcze dotąd w niektórych środowiskach sporo emocji. Autor postanowił podjąć próbę ustalenia podstawowych, dostępnych obecnie faktów w tej sprawie, chociaż jest to zadanie nadal dla historyka bardzo trudne. Wydana przed laty przez autora niniejszego artykułu biografia Kiwerskiego zobowiązuje jednak do podjęcia kolejnej takiej próby.

Celowo dałem temu artykułowi taki tytuł, może  więcej osób skusi się do zapoznania się z kulisami tajemniczej śmierci zapomnianego generała, dowódcy zapomnianej dywizji. Mało kto z młodego pokolenia, a nawet tego średniego zna ten, skrzętnie skrywany od lat po kątach naszej historii, chwalebny i godny uszanowania, fragment dziejów podziemnego państwa polskiego.

W dniu 18 kwietnia o godzinie 12:00 w kościele parafii Rzymsko-Katolickiej pw. Matki Bożej Królowej Polski przy ul. Gdańskiej  6A w Warszawie odbędzie się msza poświęcona tragicznej śmierci  d-cy 27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty AK.

Jan Wojciech Kiwerski urodził się ię 23 maja 1910 r. w Krakowie jako syn le­karza — Władysława i Marii z Rogalskich. Gdy miał 9 lat, umarł mu ojciec, zaś w 5 lat później — matka. W 14 roku życia został przyjęty do Korpusu Kadetów Nr 2 (w Modlinie, przeniesiony w 1926 r. do Chełmna). W czerwcu 1928 r. otrzy­mał maturę z wyróżnieniem i jako jeden z najlepszych absolwentów skorzystał i. prawa wyboru broni, obierając sobie dalszą służbę w wojskach saperskich.