Wszyscy interesujący się  historią Wołynia zwrócili zapewne  uwagę na fakt, że tu i ówdzie mamy do czynienia z próbami tworzenia komitetów obchodów 70-lecia ludobójstwa na ludności polskiej przez nacjonalistów z OUN-UPA. Ba nawet o charakterze ogólnopolskim, z udziałem znanych nazwisk i organizacji. Nie skomentuję w tym miejscu braku porozumienia między licznymi organizacjami i środowiskami kresowymi, bo akurat co innego mnie boli.

Z całym szacunkiem dla pomordowanych bezbronnych ofiar, nie możemy zapominać o tych co zginęli z bronią w ręku i tych co nie dali się zabić ratując jeszcze życie innych naszych rodaków. Cicho i głucho na temat 70 rocznicy powstania „Samoobrony Ludności Polskiej  na Wołyniu” i nie mam tu na myśli aktywnego ostatnio, związku powstałego na bazie „Istriebitielnych Batalionów”, bo to inna bajka. Po piętach depcze nam, również  70 rocznica powstania i walki   27 WDP AK. Mam wrażenie, że kresowe środowiska kombatanckie zajmują się wszystkim, ale nie tym co trzeba, zapominając  o sprawach najważniejszych.